O Kawafisie, antyku i chrześcijaństwie - Z Antonim Liberą rozmawia Mateusz Matyszkowicz

Konstandinos Kawafis

              Itaka

Jeżeli do Itaki wybierasz się w podróż,

niech będzie to podróż długa,

pełna przygód i nauk.

Nie lękaj się Cyklopów ani Lestrygonów,

nawet gniewny Posejdon niech cię nie przeraża.

Jeśli myśl twoja będzie górnolotna,

a ciało i dusza zdolne wciąż do wzruszeń

niepospolitych ? nigdy ich nie spotkasz.

Jeśli nie masz ich w sobie, jesteś od nich wolny.

Jeśli twa dusza nie kryje ich na dnie,

ani Cyklopi, ani Lestrygoni,

nawet gniewny Posejdon nie wejdą ci w drogę.

Niech będzie to podróż długa.

Zawiń do wielu portów, których jeszcze nie znasz;

witaj je w letnim brzasku ? z radością, szczęśliwy.

Zajrzyj też do Fenicjan,

aby kupić u nich drogocenne rzeczy:

perły i korale, jantar i heban,

oraz wonne olejki ?

te wszelkie pachnidła, które odurzają ?

ile tylko zapragniesz.

I odwiedź miasta egipskie,

aby uszczknąć wiedzy

od tych, co ją posiedli.

Bylebyś tylko stale pamiętał o jednym:

o swoim przeznaczeniu i celu ? Itace.

Lecz nie musisz się śpieszyć.

Podróżuj długo ? latami.

Lepiej byś był już stary, gdy dotrzesz do wyspy,

i na tyle zasobny w dobra tego świata,

by już nie oczekiwać od Itaki bogactw.

Itaka dała ci podróż.

Gdyby nie ona, nie ruszyłbyś w drogę.

Dała więc wszystko; więcej dać nie mogła.

Nie czuj się przeto zawiedziony, jeśli 

powita cię uboga.

Zresztą, gdy wrócisz, dojrzały i mądry,

sam to zrozumiesz, co znaczy Itaka.

.

.